A A A

Jak przygotować się do USG?

USG jamy brzusznej – w przygotowaniu do badania chodzi o to, aby w jelitach było jak najmniej gazów, gdyż fale ultradźwiękowe nie przenikają przez gazy - co pogarsza obrazowanie narządów. Osoby ze skłonnością do wzdęć, z nadwagą oraz otyłością brzuszną na 1- 2 dni przed badaniem mogą zastosować Espumisan 3 x 2 kapsułki (dostępne bez recepty).

Dobrze jest też zrezygnować wtedy z napojów gazowanych, sałatek , surówek, kapusty, grochu, fasoli oraz zmniejszyć ilość spożywanych owoców. Jeśli badanie wykonywane jest po południu można rano w dniu badania zjeść lekki posiłek.

Na kilka godzin przed wizytą należy zrezygnować z palenia tytoniu (powoduje obkurczenie pęcherzyka żółciowego).

Na 1 – 3 godz przed badaniem nie należy oddawać moczu, gdyż dzięki wypełnieniu pęcherza mamy możliwość jego oceny oraz oceny struktur sąsiednich.

 

Doppler kończyn dolnych – zalecana jest bielizna, która umożliwia odsłonięcie pachwin i nie powoduje zbyt silnego ucisku na naczynia (bielizna niezalecana - bokserki, reformy oraz bielizna korygująca) USG tarczycy, doppler tętnic szyjnych, Echo serca – nie wymagają przygotowania

 

Jak przygotować się do RTG?

Zasadniczo nie jest konieczne specjalne przygotowanie. Wyjątkiem jest zdjęcie przeglądowe j. brzusznej, zdjęcie układu moczowego lub odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Wtedy należy przygotować się tak jak do badania USG j. brzusznej, a dodatkowo u osób z zaparciami dobrze jest sprowokować wypróżnienie przy pomocy leków przeczyszczających.

 

Biopsja cienkoigłowa

Biopsja cienkoigłowa polega na wprowadzeniu igły o średnicy poniżej 0,5 mm do badanej zmiany pod kontrolą obrazu ultrasonograficznego. Po pobraniu materiału tkankowego lub płynu, który znajduje się w świetle wewnątrz igły jej zawartość jest rozmazywana na szkiełku mikroskopowym i utrwalana. W kolejnych etapach obróbki materiał jest barwiony i poddawany ocenie mikroskopowej przez patomorfologa, który określa charakter procesu chorobowego.

Badanie wykonuje się przy użyciu sterylnych zestawów jednorazowego użytku. Dyskomfort badania jest porównywalny z pobraniem krwi z żyły. Na podstawie dostępnego piśmiennictwa możliwość wszczepienia komórek nowotworowych do kanału wkłucia igły jest zerowa.

Przed badaniem należy zgłosić lekarzowi skłonność do krwawień lub fakt przyjmowania leków przeciwkrzepliwych. Leki przeciwpłytkowe (Acard, Polocard) i przeciwkrzepliwe (Acenocumarol, Sintrom, Xarelto) przed badaniem powinny zostać odstawione, aby zminimalizować ryzyko krwawienia. Szczegóły zawarte są w formularzu zgody na zabieg, który pacjent otrzymuje z należytym wyprzedzeniem w momencie rejestrowania się na badanie.

Skóra szyi w miejscu wkłucia powinna być wcześniej umyta, nie należy również w tych miejscach stosować kremów oraz nie zakładać na szyję łańcuszków i innych ozdób. Po badaniu należy ucisnąć miejsce wkłucia igły jałowym gazikiem przez 5 minut.

Wynik w formie pisemnej pacjent otrzymuje na wizycie kontrolnej u lekarza zlecającego badanie po około 2 tygodniach. Na tej wizycie pacjent zostanie także poinformowany o dalszym toku postępowania diagnostyczno-leczniczego.

 

Jak przygotować się do doustnego testu obciążenia glukozą (krzywa cukrowa)

Badanie należy wykonać rano na czczo pomiędzy 7.00 a 9.00 (minimum po 8 – 12 godzinach od ostatniego posiłku), po 8 godzinach snu, po 3 dniach stosowania zwykłej diety bez ograniczenia węglowodanów (zawierającej co najmniej 150g węglowodanów/d), przy zachowaniu zwykłej aktywności fizycznej (bez nadmiernej aktywności fizycznej). Test rozpoczyna się pobraniem próbki krwi z żyły celem oznaczenia stężenia glukozy na czczo, następnie należy wypić w ciągu 5 minut 75 g rozpuszczonej glukozy, a po upływie 120 minut pobiera się kolejną próbkę krwi z żyły celem ponownego oznaczenia stężenia glukozy.

Rozpuszczoną glukozę najlepiej wcześniej przygotować w domu. Należy rozpuścić 75 gram glukozy (dostępna bez recepty w aptece) w 250-300 ml wody. Podczas dwóch godzin testu należy siedzieć i powstrzymać się od jakiegokolwiek wysiłku fizycznego (wysiłek może spowodować spalenie części glukozy przez mięśnie). Pozostajemy cały czas na czczo. Dozwolona jest jedynie niewielka ilość wody zaraz po spożyciu glukozy w celu pozbycia się niesmaku w ustach, uczucia suchości lub mdłości, które mogą pojawić się bezpośrednio po spożyciu stosunkowo dużej ilości glukozy.

Powyższy opis dotyczy standardowego dwupunktowego testu obciążenia glukozą w 0 i 120 min. Czasami wykonuje się test trzypunktowy 0, 60 i 120 min lub dodatkowo po 180 i 240 minutach, o takich zaleceniach decyduje lekarz kierujący.